Ana sayfa Blog Futbolcularımıza Küfretmeyelim Bundan Sonra!

Futbolcularımıza Küfretmeyelim Bundan Sonra!

PAYLAŞ

Tüm futbolseverleri derinden etkileyen bir olay yaşadık. Chapecoense felaketi…

Brezilya futbolunun orta sıralarında yer alan, inişli çıkışlı performanslar sergileyen bir takım. 43. Yıllarını kutlayacakları sene kupada finale çıkıyorlar ve final maçını oynamak üzere Kolombiya’ya giderken elim bir kaza sonucu yaşamlarını yitiriyorlar. 76 can, 76 ruh…

Düşünelim biraz. Fenerlisiniz, Galatasaraylısınız, Beşiktaşlısınız, A takımlısınız, B takımlısınız. Her maça gidiyorsunuz. Paranızın son kuruşuna kadar atkı, forma alıyorsunuz ve takımınız kupa finali oynamak üzere giderken seyahat ettiği vasıta kaza geçiriyor ve tüm takım yok oluyor. Düşünmesi bile berbat değil mi.? Kimilerinin gözleri doldu belki tıpkı benim bu yazıyı yazarken dolduğu gibi. Hangi birimiz aynı olayın bizim takımımızın başına gelmeyeceğinin garantisini verebilir.? Endüstriyelleşen bu futbol artık haftada en az 1  kere seyahat etmesini istiyor takımlarımızın. 5 dakika sonrasına garantimiz yokken bu duruma hangimiz “amaan bir şey olmaz” deyip geçebilir.?

Ben şuna eminim sadece. Hiç birimiz Chapecoense taraftarlarının yerinde olmak istemeyiz. Bir çoğu maçlara gitmek için ne zorluklar çekiyorlardı kim bilir. Belki ne kadar sevinerek Kolombiya deplasmanına gideceklerdi. Ama ölüm denen gerçek geldi ve tam 76 tane canı bir anda aldı götürdü. Giden sadece 76 can olmadı. Milyonların gözyaşları, ruhları, sevinçleri, üzüntüleri … Artık hiç birisi yok. Hepsi toprağa gömüldü o futbolcularla birlikte. Kimisi hayata küstü. Kimisi o stadın başında saatlerce hıçkıra hıçkıra ağladı. Kimisi alkolün sigaranın dibine vurdu üzüntüsünden. Geri gelmeyeceklerinin hissini koca gökyüzüne haykırdı hepsi hep bir ağızdan…

Hepimiz çok üzüldük. Günlerce sosyal medyalarımızın kapak resimlerini Chapecoense yaptık. Üzüntüsünden sigaralar içtik. Dualar ettik. İyi dileklerde bulunduk hepsinin ve arda kalanların ardından. Elimizden geldiğince, dilimizin döndüğünce bedenen olmasa bile kalben onlarlaydık. Ama ya bizim başımıza gelseydi sorusu..!

Saygıdeğer okurlar,

Futbolcu bizim. Arma bizim. Stat bizim. Kulüp bizim. Kulübü kulüp yapan bizleriz. Bizim takımlarımıza olan bağlılığımız kulüpleri tanınan yapan şey. Onlar bizim her şeyimiz. Bu elim dolu olaydan sonra çıkarılması gereken en büyük ders bence artık futbolcuya küfretmememiz gerektiği. Saygı çerçevesinde eleştirilerimizi yapalım yine ama küfür derecesine gelmesin söylemlerimiz . İki gün sonra başlarına en ufak bir şey gelse dünyalar başımıza yıkılır. Bu tarz bir olay yaşansa ülkemizde en azından vicdanlarımız rahat olsun. Chapecoense taraftarlarına sorsak “keşke yaşasalarda sürekli yenilseler” cevabını alacağımızı çok net biliyorum.

Futbolcularımıza küfretmeyelim bundan sonra. Onlar bizim her şeyimiz. Can damarımız onlar bizim. Bizi en çok mutlu eden de onlar, en çok üzenler de… Onlar olmasa bu yaşam hiç çekilir mi..?

Saygılarımla,

Ultra Kalın.!

Furkan Şahin KULAKSIZ

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here